W latach 70. uznawany był za najszybszy samochód świata. W Fabryce Samochodów Osobowych (FSO) na Żeraniu przez niemal ćwierć wieku wyprodukowano prawie półtora miliona Fiatów 125p. Sprzedawano je do 80 krajów na całym świecie.

Duży Fiat, Obok Poloneza i Malucha, jest jednym z symboli PRL-u. Chociaż PRL niewiele miał wspólnego z Facebookiem, samochód ten doczekał się już ponad tysiąca fanów na popularnym portalu. Poświęcane są mu także całe blogi. Odrestaurowane i stuningowane wersje popularnego "kanciaka" czy "kredensu" są dziś obiektem westchnień wielu fanów motoryzacji.

FSO podpisało z Fiatem umowę licencyjną na produkcję Fiata 125p w 1965 roku. Produkcja tego supernowoczesnego, jak na tamte czasy pojazdu, ruszyła dwa lata później, dokładnie 28 listopada 1967 roku, kilka miesięcy po uruchomieniu produkcji w Turynie. Polska nie była jedynym krajem, w którym składano Fiata 125p. Konstruowano go również w Egipcie, Jugosławii, Kolumbii, Indonezji i Tajlandii.

W 1973 roku władze PRL postanowiły udowodnić wszystkim, że to właśnie samochód produkowany u nas, jest najszybszy na świecie. Zgodnie z regulaminem w testach brał udział pojazd, który był modelem seryjnym. Pobito wówczas aż 3 rekordy prędkości na dystansach: 25 000 km, 25 000 mil oraz 50 000 km. Średnie uzyskane prędkości przekraczały 138km/h (wcześniejszy rekord na 50 000 km to zaledwie 118 km/h).


Kto nie chciałby mieć takiego Fiata 125p?


Godnym następcą Fiata 125p miał być Polonez. W 1978 roku rozpoczęto jego masową produkcję. Przewidywano, że Duży Fiat będzie jeszcze produkowany maksymalnie przez 4 lata. Okazało się jednak, że oba samochody konstruowane były przez kolejne 13 lat, a Fiat 125p zaczerpnął z Poloneza sporo nowych rozwiązań i części konstrukcyjnych.

Produkcji Fiata 125p nie przeszkodził nawet stan wojenny. Modele z tamtego czasu są jednak znacznie uboższe. Pozbawione są elementów ozdobnych i wyposażenia dodatkowego. Opracowana została nawet specjalna, okrojona wersja Fiata 125p C, który wypuszczono tylko na polski rynek.

1 stycznia 1983 roku wygasła umowa licencyjna zawarta pomiędzy polską fabryką, a włoskim koncernem. Dlatego zmieniono nazwę auta na FSO 125p. Wiązało się to także ze zmianą znaczka na kracie wylotu powietrza.

Ostatniego Dużego Fiata wyprodukowano w Polsce 29 czerwca 1991. Co ciekawe, ostatnią modyfikacją pojazdu, przed jego wycofaniem, było dodanie w 1986 roku światła przeciwmgłowego tylnego. Wcześniej m.in. wprowadzono skrzynię 5-biegową oraz opracowano 2-drzwiową wersję pojazdu (pick-up) i 5-drzwiową (kombi).

Przez 24 lata w FSO złożono dokładnie 1 445 699 Dużych Fiatów, z czego ponad pół miliona sprzedano za granicę. Najczęściej kupowały je od nas kraje takie jak: Jugosławia, Czechosłowacja, Węgry, Anglia, Bułgaria oraz NRD. Polskie Fiaty 125p były sprzedawane nawet do tak odległych państw, jak Chiny czy Irak. Wersje eksportowe miały swoje własne nazwy. Duży Fiat wysyłany do Danii nazywał się np. FSO Polda, a wysyłany do Finlandii - Polski Fiat Lapponia.

Fiat 125p:

długość: 4,23 m
szerokość: 1,63 m
wysokość: 1,44 m
rozstaw osi: 2,51 m
masa własna: ok. 1000 kg
prędkość maksymalna: 155 km/h
przyspieszenie 0-100 km/h: ok. 15 sek.
średnie zużycie paliwa: 8 l/100 km

Portfel

Komentarze (0)

Podane dane osobowe będą przetwarzane przez Polska Press Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Podanie danych jest dobrowolne. Pozostałe informacje na temat celu i zakresu przetwarzania danych osobowych oraz Twoich praw znajdziesz w regulaminie. Dodając komentarz akceptujesz regulamin.

Zaloguj się / Zarejestruj się!

Brak komentarzy. Możesz być pierwszy!