Średniowieczny dwór królewskiW Krakowie do lokacji miasta w 1257 dieta nie ulegała większym modyfikacjom © Widok Krakowa w Kronice Hartmanna Schedla, 1493
[4/12]

Jadłospis naszych przodków. Jak ucztowali Polacy od średniowiecza po międzywojnie? Te potrawy gościły na stołach bogaczy

Średniowieczny dwór królewski

W Krakowie do lokacji miasta w 1257 dieta nie ulegała większym modyfikacjom. Uprawiano śliwę, czereśnię i wiśnię. Do najpopularniejszych zbóż należały owies, proso, jęczmień i żyto. Podstawą diety była bezapelacyjnie kasza.

Do tego raczono się polewkami przyrządzanymi ze szczawiu i komosy oraz sałatkami z roślin. Leczono się ziołami: rumiankiem, dziurawcem, makiem oraz chmielem, a nawet syropami na kaszel.

W XII-XIII w., dzięki upowszechnieniu zboża i młynów, chleb znalazł się także na stołach warstw biedniejszych. Był wyznacznikiem zamożności: bogaci spożywali biały chleb, bułki i ciasta, biedni zaś jedli chleb z mąki razowej i jęczmienia bądź owsa.



Polska historia kulinarna opiera się przede wszystkim o przekazy rodzimych kronikarzy i zagranicznych podróżników. Za pierwszą polską książkę kucharską powszechnie uważa się wydaną w Krakowie w 1682 roku „Compendium ferculorum, albo zebranie potraw”, pióra Stanisława Czernieckiego. Jakie potrawy lądowały na dworskich, szlacheckich i ziemiańskich stołach na przestrzeni stuleci? Zdumiewające, jak późno dotarły do nas powszechne dziś produkty spożywcze.

Najnowsze wiadomości

reklama